Indrukken, ervaringen en inzichten

Sommige van onze leden hadden bedenkingen: Opnieuw organiseerde de stad een evenement in de aanbouw van LernWerk en nu werden KuKuG-leden, die allang als exploitanten en organisatoren hadden moeten optreden, geacht het evenement op vrijwillige basis te ondersteunen en te begeleiden. Meer dan 20 leden van onze vereniging deden dit en waren betrokken bij de tentoonstelling “En zij waren onze buren…”. Het doorslaggevende argument van deze leden: het thema is enorm belangrijk, vooral op dit moment. Hoe kunnen we het geheel samenvatten?

Het zou buiten het bestek van dit artikel vallen om gedetailleerd in te gaan op de tentoonstelling, die door 2.350 mensen werd bezocht (zie het artikel op de website van de stad Bocholt). Je kunt in ieder geval zeggen, dat de tentoonstelling in meerdere opzichten een heel bijzondere impact had op een breed publiek, waardoor een vergelijking met een doorsnee expositie slechts in beperkte mate mogelijk is. Dit in aanmerking genomen, kunnen we toch enkele ervaringen en inzichten optekenen die voor onze vereniging van belang kunnen zijn voor nu en voor de toekomst. Ze komen voort uit gesprekken met enkele van de betrokken leden: Michael Bollerott organiseerde de “personele inzet”, Werner Loock is goed thuis in het thema en toonde zich een bijzonder competente aanspreekpersoon. Georg Paar was een van de KuKuG-leden die artistiek en organisatorisch bij de expositie betrokken waren.

Geschiktheid gebouw / locatie

De tentoonstellingsruimte op de begane grond werd voornamelijk gebruikt voor informatie via tekst en afbeeldingen, de andere op de eerste verdieping voor de kunstzinnige ‘vertaling’ van het thema door het project “Two Days in Winter” van Dagmar Calais en Chris Steinbrecher. De opzet van verschillende maar elkaar aanvullende presentaties – beneden en boven – bleek effectief. Het gebruik van de twee niveaus biedt verschillende conceptuele mogelijkheden (bijv. tentoonstellingen op het ene niveau, muziek of lezingen op het andere. Of tentoonstellingen hier en praktisch werk/presentatie van werkstappen door exposerende kunstenaars daar). Werner Loock ziet hierin goede kansen voor het realiseren van zijn opvatting dat tentoonstellingen een “begeleidend programma” nodig hebben (data voor muziek, lezingen, enz.). Het is ook aardig om te zien dat de expositie aan de achterzijde van het gebouw is waargenomen door voorbijgangers. Dat zal naar verwachting alleen maar toenemen.

Toezicht / Communicatie

Toezichthouden bij deze tentoonstelling betekende voor ons bijna altijd communiceren met bezoekers, soms intensief. Los van het speciale karakter van de tentoonstelling, lijkt het publiek persoonlijk contact en dialoog te waarderen bij evenementen waaraan wij onze medewerking verlenen of die door onze vereniging worden georganiseerd. Degenen die door ons begeleid zijn, hebben de diverse uitwisselingen vaak als persoonlijk verrijkend beschreven. Dat kan alleen door een goede inhoudelijke voorbereiding.

Michael Spogahn, Egbert Hense, Gerd Hagedorn en Georg Paar werkten ook aan de artistieke kant van het project. Ze vulden het concept van Dagmar Calais en Chris Steinbrecher aan en kregen daarbij de vrije hand. Door verschillende elementen te gebruiken, creëerden ze een inhoudelijke overgang tussen de twee niveaus van de tentoonstelling. Ze creërden op de trap de sfeer van een perron die nog eens versterkt werd door projecties van scènes en achtergelaten persoonlijke bezittingen. Heidi Artz, Anke Burger, Egbert Hense, Anke Hochgartz, Georg Paar en Georg en Michael Spogahn werkten samen om de bovenste ruimte te verduisteren door met stof bedekte frames te maken. Lena Freund organiseerde de laatste lezing, maar kon zelf niet voorlezen vanwege stemproblemen.

De samenwerking met Oliver Brenn van de afdeling Cultuur en Onderwijs van de stad, die verantwoordelijk was voor het project, was erg goed en ongecompliceerd. Bij zowel de opening als de sluiting werd onze vereniging genoemd als essentieel voor het evenement. Ons engagement werd geprezen door burgemeester Kerkhoff en door Dagmar Calais en Chris Steinbrecher. De laatsten overhandigden een cadeaumand aan tweede voorzitter Arie Grevers   als dank voor de samenwerking (zie foto Jochen Hebing). Ongeveer twee dozijn bezoekers van de tentoonstelling willen graag regelmatig op de hoogte worden gehouden van onze activiteiten.
Jochen Freund

© 2024